Όλοι είμαστε ΕΝΑ

Οι σοφοί της αρχαιότητας μελετούσαν τη φύση για να τους δείξει πώς να ζουν ευτυχισμένοι. Δίδασκαν ότι η ενότητα με τη φύση και η αρμονική και σύμφωνη με τους νόμους της φύσης ζωή είναι τα κλειδιά για την εσωτερική γαλήνη. Η γνώση της φύσης και των νόμων του σύμπαντος μας βοηθούν να κατανοήσουμε τη δική μας ουσιαστική φύση και να φτάσουμε στην ευτυχία.
.

Οι σοφοί της Ανατολής που αναζητούσαν τρόπους για να ζουν αρμονικά με το σύμπαν συνειδητοποίησαν ότι είμαστε εξίσου φυσικό και αναπόσπαστο κομμάτι του σύμπαντος όπως και τα αστέρια, τα βουνά, οι ωκεανοί, οι αχανείς γαλαξίες που περιστρέφονται στο διάστημα, και ό,τι άλλο υπάρχει. Όπως τα χέρια είναι τμήμα του σώματός μας, έτσι κι εμείς είμαστε κομμάτι του σύμπαντος – και όπως έχουμε επίγνωση για κάθε τι που ακουμπά τα χέρια μας, έτσι και το σύμπαν έχει επίγνωση όλων των πραγμάτων που βιώνουμε, ακριβώς επειδή είμαστε κομμάτι του.. 
 .

Τα πάντα απορρέουν από την ίδια ενεργειακή πηγή, και εκτός από τις διαφορές στη μορφή, όλα είναι ένα και το αυτό. Θα μπορούσαμε να τα συγκρίνουμε με το νερό που όταν παγώνει παίρνει αναρίθμητα σχήματα: ενώ τα σχήματα διαφέρουν μεταξύ τους, όλα είναι φτιαγμένα από νερό. Ο Ινδός πνευματικός δάσκαλος Swami Vivwkananda που έζησε το δέκατο ένατο αιώνα, στο βιβλίο του Jnana Yoga λέει τα εξής:

«Υπάρχει μόνο μια ζωή, ένας Κόσμος, μια Ύπαρξη. Τα πάντα είναι Ένα… Υπάρχει κανείς που μπορεί να διαχωρίσει το κύμα από τη θάλασσα;» Παρόλο που «όλο το σύμπαν είναι η μια αυτή Ύπαρξη» συνεχίζει, «οι διαφορές οφείλονται στις ονομασίες και στις μορφές».

 .

Αλλά και το Βουδιστικό κείμενο Μπάρντο Τόντολ (περισσότερο γνωστό ως η Θιβετιανή Βίβλος των Νεκρών) μας διδάσκει ότι ο νους είναι αυτός που δημιουργεί την ψευδαίσθηση του διαχωρισμού, αλλά ταυτόχρονα έχει τη δύναμη να μας απελευθερώσει από αυτήν:
 .

«Διαχωρισμός δεν υφίσταται… Η κατάσταση εκείνη του νου που υπερβαίνει κάθε μορφή διαχωρισμού οδηγεί στην απελευθέρωση. Μη σταματάς λοιπόν να παρατηρείς το νου σου».
 .

Ο Κινέζος φιλόσοφος Λάο Τσε, που έζησε πριν 2.500 χρόνια, επίσης μίλησε για την αλήθεια αυτή στο κλασικό έργο του, Ταο Τε Τσιγκ:
 .

«Η δύναμη των λέξεων δεν αρκεί για να καθορίσει την έννοια της ύπαρξης… Είτε ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται αντικειμενικά τον πυρήνα της ζωής ή αυτό που βλέπει είναι μονάχα η επιφάνεια, πυρήνας και επιφάνεια είναι το ίδιο και το αυτό. Αυτό που τα κάνει να ξεχωρίζουν είναι οι λέξεις που μονάχα περιγράφουν τα φαινόμενα. Αν όντως χρειάζεται κάποια ονομασία, η λέξη θαυμασμός προσδιορίζει και τα δύο: η ύπαρξη εκτυλίσσεται από το ένα θαύμα στο άλλο».
 .

Εξάλλου, η κβαντική φυσική πλέον μας έχει αποκαλύψει: Η φύση δεν μας έφτιαξε μόνους. Δεν μας έκανε ξεχωριστούς από τα άλλα φυσικά γεγονότα, από τους άλλους ανθρώπους. Η φύση έφτιαξε όλο το σύμπαν ενιαία. Ότι κάνουμε εμείς έχει επίδραση σε κάθε τι που υπάρχει μέσα στο σύμπαν. Δεν μας έφτιαξε η φύση μόνους. Γίναμε μόνοι γιατί εμείς το επιλέξαμε. Όλοι είμαστε υπόγεια συνδεδεμένοι. Όλοι είμαστε ΕΝΑ ! Αυτή την ενότητα κι όχι τη μοναξιά καλείται η ανθρωπότητα να ξαναανακαλύψει σήμερα για να επιβιώσει.
 .

Όταν λέμε όλοι είμαστε ΕΝΑ νοείται σε ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ (Πνεύμα ή Κόσμος) και όχι σε Υλικό (ανθρώπινο-ψυχικό) εκεί υπάρχουν τεράστιες και μεγάλες διαφορές και κανένας δεν είναι ίδιος ουτε όμοιος με κανέναν άλλον.

Αναδημοσίευση από enallaktikidrasi.com

Επιλογές, επεξεργασία, επιμέλεια δημοσιεύσεων/αναδημοσιεύσεων Πλωτίνος - Μυσταγωγία- Μυθαγωγία

Τίποτα δεν είναι πιο ιερό, από ένα δέντρο

"Για μένα τα δέντρα υπήρξαν πάντα οι πιο διεισδυτικοί ιεροκήρυκες. Τα σέβομαι όταν ζουν σε οικογένειες και φυλές, σε δάση και άλση. Και ακόμη περισσότερο τα σέβομαι όταν στέκονται μόνα τους. Είναι σαν τα μοναχικά άτομα. Όχι σαν τους ερημίτες που έχουν αποσυρθεί μακριά για να κρύψουν κάποια αδυναμία τους , αλλά σαν τα υπέροχα μοναχικά άτομα, όπως ήταν ο Μπετόβεν και ο Νίτσε. Στα ψηλά κλαδιά τους θροΐζει ο κόσμος, ενώ οι ρίζες τους αναπαύονται στο άπειρο. 

Όμως δεν χάνουν τον εαυτό τους, παλεύουν με όλη τους τη δύναμη για ένα και μόνο πράγμα: να εκπληρώσουν τις ανάγκες τους σύμφωνα με τους δικούς τους νόμους, να δημιουργήσουν το δικό τους σχηματισμό, να εκπροσωπήσουν τους εαυτούς τους. Τίποτα δεν είναι πιο ιερό, τίποτα δεν είναι πιο υποδειγματικό από ένα όμορφο και δυνατό δέντρο. Όταν ένα δέντρο κόβεται και αποκαλύπτεται η θανατηφόρος πληγή του, μπορεί κανείς να διαβάσει όλη την ιστορία του στο φωτεινό δίσκο του κορμού του: στα δαχτυλίδια του φαίνονται τα χρόνια του, ενώ στα σημάδια του φαίνονται ο αγώνας, τα δεινά, όλες οι ασθένειες, η ευτυχία και η ευημερία, τα δύσκολα χρόνια αλλά και τα ωραία, οι επιθέσεις που άντεξε, οι καταιγίδες που έχει υπομείνει. 

Τα δέντρα είναι ιερά. Όποιος ξέρει πώς να μιλήσει μαζί τους, όποιος ξέρει πώς να τα ακούσει, μαθαίνει την αλήθεια. Δεν κηρύττουν μάθηση και παραινέσεις, κηρύττουν τον αρχαίο νόμο της ζωής.

To δέντρο λέει: Ένας πυρήνας είναι κρυμμένος μέσα μου, μια σπίθα, μια σκέψη, είμαι ζωή από την αιώνια ζωή. Μοναδικά είναι η μορφή και οι φλέβες του δέρματος μου, το μικρότερο φύλλο στα κλαδιά μου, αλλά και η μικρότερη ουλή στο φλοιό μου. Έγινα για να σχηματοποιήσω και να αποκαλύψω την αιωνιότητα στη μικρότερη μου λεπτομέρεια.'

To δέντρο λέει: Η δύναμή μου είναι η εμπιστοσύνη. Δεν ξέρω τίποτα για τον πατέρα μου, δεν ξέρω τίποτα για τα χιλιάδες παιδιά που κάθε άνοιξη σπέρνονται από μένα. Ζω μέχρι τέλος για το μυστικό του σπόρου μου, και δεν με νοιάζει για τίποτα άλλο. Πιστεύω ότι ο Θεός είναι μέσα μου. Πιστεύω ότι η εργασία μου είναι ιερή. Μ αυτή την αλήθεια ζω.'

Ενώ τα δέντρα θροίζουν το βράδυ, εμείς είμαστε ανήσυχοι μέσα στις δικές μας παιδαριώδεις σκέψεις: Τα δέντρα έχουν μακρές σκέψεις, μεγάλες και ξεκούραστες αναπνοές, όπως έχουν και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από τις δικές μας. Όσο εμείς δεν τ ακούμε, παραμένουν σοφότερα από εμάς. Αλλά όταν μάθουμε πώς να ακούμε τα δέντρα, η στενότητα, η ταχύτητα και η παιδική βιασύνη των σκέψεών μας, θα αντικατασταθούν από ανείπωτη χαρά. Όποιος έχει μάθει πώς να ακούει τα δέντρα δεν θέλει πλέον να είναι ένα δέντρο. Δεν θέλει να είναι τίποτα εκτός από αυτό που είναι."

Απόσπασμα από το βιβλίο του Hermann Hesse: "Bäume: Betrachtungen und Gedichte" που εκδόθηκε το 1984.

Eπιλογές, επεξεργασία, επιμέλεια  δημοσιεύσεων/αναδημοσιεύσεων Πλωτίνος

 

Καθαρή Δευτέρα, μια ημέρα τελετουργική

Ημέρα κάθαρσης για όλους τους ανθρώπους, τα ζώα, τη φύση, όλοι μας οδηγούμαστε σε ένα μυητικό στάδιο εξέλιξης και μην ξεχνάμε πως μέσα από κάθε μύηση συμβαίνει πάντα κάθαρση. Μύηση είναι ένα βήμα ανάπτυξης, αλλαγής και εξέλιξης του εαυτού μας, ένα βήμα εσωτερικό, μια ανακάλυψη ενός σημείου μέσα μας.

Σύμφωνα με το έθιμο της Καθαρής Δευτέρας πετάμε τον χαρταετό, ο οποίος συμβολίζει τον άνθρωπο και η ουρά του την ψυχή. Με το πέταγμα είναι σαν να ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό ώσπου να συναντήσει τον Θεό. Εκεί συναντά την εσωτερική του ισορροπία.

Κάθαρση για εμένα σημαίνει πως έχω την πρόθεση να βουτήξω στο σκοτάδι μου, να ανασύρω τα σκουπίδια που έχουν συσσωρευτεί μέσα μου και να απαλλάξω τον εαυτό μου από κάθε τι άχρηστο, που αφορά το σώμα, τον νου, τα συναισθήματα μου, την ψυχή μου. Όταν για εμένα ξεκίνησε να γίνεται συνειδητά, ήταν ο τρόπος, το μέσο δηλαδή που άνοιξε ο δρόμος της αυτογνωσίας. Μέσα από την Κάθαρση έγινα ενεργός παρατηρητής του εαυτού μου. Αυτό λειτούργησε καταλυτικά και προς όλο το σύστημα γύρω μου. 

Βέβαια νιώθω ευλογία γιατί μέσα στα πρώτα πνευματικά μου βήματα ήρθα σε άμεση επαφή με την ενέργεια της Εσωτερικής Κάθαρσης η οποία μου δίδαξε τον ίδιο μου τον εαυτό, μου έδειξε τις αδυναμίες μου, τους φόβους μου, τη σκοτεινότητα του εαυτού μου, αλλά και τα ταλέντα μου, τις δυναμικές μου, την εσωτερική μου γνώση και τον Θεό μέσα μου. Έτσι καθώς ανακαλύπτουμε ένα-ένα τα πεδία του εαυτού μας ανοίγουμε την αντίληψη μας, διευρύνουμε το πνεύμα μας. Μέσα από την Κάθαρση μπορούμε να αγγίξουμε την αλήθεια μας.

Σας μεταφέρω κάποιες συμβουλές κάθαρσης του εαυτού μας, σε όλα τα επίπεδα μέσα στην καθημερινότητα.

  1.      Όταν ο εαυτός μας διανύει ένα στάδιο κάθαρσης είναι απαραίτητο να τον αγκαλιάζουμε με αγάπη, να δείχνουμε κατανόηση και υπομονή, ώστε να του δώσουμε χρόνο και χώρο να το διαχειριστεί με αποδοχή, χωρίς πίεση και κριτική.

 2.     Η επαφή με τη γη, τη θάλασσα, γενικότερα με τη φύση αποφορτίζει το σώμα από εντάσεις και συγχρόνως το ενδυναμώνει, με την συλλογή ενέργειας μέσα από έναν φυσικό τρόπο.

 3.     Οι συναισθηματικές φορτίσεις όπως ο θυμός αλλά και οποιαδήποτε άλλα συναισθήματα, είναι απαραίτητο να τα εκφράζουμε, τη στιγμή που τα νιώθουμε, με σεβασμό προς τον εαυτό μας και τους άλλους. Εάν δεν το κάνουμε συσσωρεύεται μέσα μας ενέργεια, που τις περισσότερες φορές εκδηλώνεται με ασθένειες στην ψυχή και στο σώμα μας. Στην συναισθηματική εκτόνωση και αποφόρτιση βοηθά το γέλιο και το κλάμα.

 4.     Όσον αφορά την κάθαρση του νου, εννοούμε πως καθαρίζουμε κάθε αρνητική σκέψη, πεποίθηση και προγραμματισμό που έχουμε εντυπώσει εμείς οι ίδιοι ή έχουμε επιτρέψει να μας μεταδώσουν εξωγενείς παράγοντες. Στην καθημερινότητά μας λειτουργούμε με 90% από το υποσυνείδητο που σημαίνει πως όλα όσα ζούμε και δημιουργούμε είναι βάση των σκέψεων, των συναισθημάτων, των προγραμμάτων και των πεποιθήσεων μας είτε είναι δικά μας είτε του συλλογικού. Γι αυτό χρειάζεται να είμαστε συνεχώς σε μια εγρήγορση και να παρατηρούμε τι σκεφτόμαστε και πόσο το χρειαζόμαστε αυτό που σκεφτόμαστε. Όλες αυτές τις αρνητικές σκέψεις μπορούμε να τις ακυρώνουμε και στη θέση τους να τοποθετούμε τις αντίθετες θετικές. Καθώς το κάνουμε αυτό συνεχώς εκπαιδεύουμε το νου μας, να μην επηρεάζεται από σκέψεις του συλλογικού και κυρίως να μην επιτρέπει να εγκατασταθούν και να κυριαρχούν.

 5.     Στο φυσικό μας σώμα απαλλάσσουμε τον εαυτό μας από τοξίνες που παίρνουμε από τις τροφές, τα ποτά, το τσιγάρο αλλά και το περιβάλλον γύρω μας. Ίσως η καλύτερη και η πιο υγιεινή τροφή, είναι η αλκαλική διατροφή, η οποία διατηρεί το αίμα μας σε αλκαλικό ph, με αποτέλεσμα να μην δημιουργούνται συνθήκες για ασθένειες. Το σώμα μας έχει ανάγκη από εκγύμναση για να διατηρούμε όλα τα όργανα, τους μυς, τα οστά, το κυκλοφορικό και όλα τα συστήματά μας σε αρμονία και ευεξία. Ιδανικά είναι να επιλέγουμε ασκήσεις που συνάδουν με το πνεύμα και τη ψυχή μας όπως γιόγκα, Τάι Τσι, Τσι Κονγκ …κ.α.

 6.     Ένας υπέροχος τρόπος κάθαρσης του σώματος είναι η εφίδρωση που μπορεί να γίνει με την άσκηση, με την σάουνα σε συνδυασμό με το νερό.  Ο Ιπποκράτης έλεγε: “Δώστε μου την δύναμη να δημιουργήσω έναν πυρετό και μπορώ να θεραπεύσω κάθε αρρώστια “.   Ένας συνδυασμός ζεστού ατμού, με την άκρως θεραπευτική δύναμη του νερού, των αλάτων, των κρυστάλλων και των βοτάνων οδηγούν το σώμα σε βαθιά σωματική και συναισθηματική κάθαρση. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο στο νευρικό και στο μυϊκό σύστημα, προσφέρει αναζωογόνηση και τόνωση σε όλα τα επίπεδα. Επίσης ένα θεραπευτικό μασάζ βοηθάει το σώμα να αποβάλει τοξίνες και μπλοκαρίσματα.

 7.     Όπως καθαρίζουμε σε υλικό επίπεδο καθημερινά το σπίτι, χώρο εργασίας μας… Έτσι χρειάζεται και να φροντίζουμε την ενέργεια που περιβάλει όλους τους χώρους που ζούμε. Μπορούμε να καίμε πολύ συχνά φασκόμηλο με δάφνη και λιβάνι ώστε να καθαρίζουμε τις ενέργειες που υπάρχουν μπλοκαρισμένες στον χώρο μας. Αλλά και να βράζουμε φασκόμηλο και με το νερό να καθαρίζουμε το πάτωμα, τις ντουλάπες με τα ρούχα μας, τα συρτάρια, τα ντουλάπια… και γενικότερα τους χώρους μας. Είναι υπέροχο το πόση καθαρότητα μετά υπάρχει!

Θεωρώ πως χρειάζεται να δούμε τον εαυτό μας και τις ανάγκες του ολιστικά για να μπορούμε, να έχουμε αποτελέσματα μέσα στην καθημερινή μας ζωή.  

 Όλοι μας στοιβάζουμε άχρηστες ενέργειες γύρω μας, οι οποίες μας απομακρύνουν από την πραγματική ουσία του εαυτού μας. Η ενέργεια της κάθαρσης, ανοίγει τον δρόμο στην ψυχή ώστε να ολοκληρώσει το έργο της πάνω στη γη. Η Καθαρή Δευτέρα εκτός από όλα όσα γνωρίζουμε μέχρι τώρα (γιορτή Κούλουμα, χαρταετό, φαγητό, χορό και τραγούδι) είναι και μια εξαιρετική ημέρα για να κάνουμε έναν διαλογισμό κάθαρσης του εαυτού μας, να δηλώσουμε την πρόθεση να απελευθερώσουμε και να μετουσιώσουμε μέσα μας, ενέργειες που έχουν ολοκληρώσει τον σκοπό τους. Να συνδεθούμε με την πηγή της δημιουργίας του Θεού και να στείλουμε στο φως κάθε τι που μας βαραίνει και είναι πλέον άχρηστο ως προς την εξέλιξή μας. 

Κάθε φορά που καθαρίζουμε και ένα πεδίο του εαυτού μας, αυτόματα καθαρίζουμε και το πεδίο της γης, μιας και είμαστε ένα μαζί της. Άρα η εργασία μας από ατομική γίνεται συλλογική και αυτό είναι υπέροχο. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη της φροντίδας της ψυχής μας και του φυσικού μας σώματος με αγάπη, γινόμαστε οι καλύτεροι συνεργάτες του πλανήτη γη που μας φιλοξενεί. 

Άρθρο της   Παναγιώτα Τζιτζίκου 

Επιλογές, επεξεργασία, επιμέλεια δημοσιεύσεων/αναδημοσιεύσεων Πλωτίνος - Μυσταγωγία- Μυθαγωγία

Ο ξυλοκόπος και το τσεκούρι

Μια φορά και έναν καιρό, ένας σωματώδης και δυνατός ξυλοκόπος ζήτησε δουλειά σε κάποιο χονδρέμπορο ξυλείας. Ο έμπορος τον προσέλαβε με καλό μισθό και καλές συνθήκες δουλειάς. Έτσι ο ξυλοκόπος αποφάσισε να δώσει τον καλύτερο εαυτό του.
.

Το αφεντικό του έδωσε ένα τσεκούρι και του υπέδειξε που να δουλέψει. Την πρώτη μέρα ο ξυλοκόπος έφερε 18 κορμούς δένδρων.
.
“ Συγχαρητήρια,” είπε το αφεντικό. “Συνέχισε έτσι!”
 .

Χαρούμενος από τα λόγια του αφεντικού, ο ξυλοκόπος προσπάθησε ακόμη περισσότερο την επόμενη ημέρα αλλά μπόρεσε να φέρει μόνο 15 κορμούς. Την Τρίτη μέρα προσπάθησε ακόμα πιο πολύ, αλλά έφερε μόνο δέκα κορμούς. Κάθε μέρα, ενώ προσπαθούσε δυνατότερα, έφερνε όλο και πιο λίγους κορμούς.
 .

“Θα πρέπει να χάνω δυνάμεις”, σκέφτηκε ο ξυλοκόπος. Τότε πήγε στο αφεντικό και ζήτησε συγνώμη, λέγοντας ότι δεν μπορούσε να καταλάβει τι έχει συμβεί.

“ Πότε ήταν η τελευταία φορά που τρόχισες το τσεκούρι;” ρώτησε το αφεντικό.

“ Να το τροχίσω; Δεν είχα χρόνο να το τροχίσω. Ήμουν πολύ απασχολημένος κόβοντας δέντρα…”

 —————————

Έτσι συμβαίνει και στην πραγματική μας ζωή. Δεν βρίσκουμε ποτέ χρόνο να ακονίσουμε “το τσεκούρι”. Συμβαίνει καθημερινά να είμαστε όλο και πιο απασχολημένοι και παράλληλα πιο δυστυχισμένοι.
 .

Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό; Μήπως ξεχάσαμε να είμαστε έξυπνοι; Δεν υπάρχει πρόβλημα στο να εργάζεται κάποιος πολύ σκληρά. Αλλά δεν πρέπει να εργάζεται τόσο σκληρά ώστε να παραμελεί τα σημαντικά καθημερινά πράγματα, όπως την προσωπική ζωή, την προσευχή, την οικογένεια, το διάβασμα κτλ κτλ. Όλοι χρειαζόμαστε χρόνο να χαλαρώσουμε, να σκαφτούμε, να μάθουμε και να αναπτυχθούμε.
 .

Αν δεν βρούμε χρόνο να τροχίσουμε “το τσεκούρι”, γινόμαστε νωθροί και ο νους χάνει τις ικανότητες του.

Αναδημοσίευση από enallaktikidrasi

Το Επεισόδιο Νίκολσον και ο δημόσιος εξευτελισμός της Ελλάδος

Άρθουρ Νίκολσον 

Το απόγευμα της 4ης Ιανουαρίου του 1885 (16 Ιανουαρίου με το νέο ημερολόγιο) ο Άγγλος επιτετραμμένος στην Αθήνα, Άρθουρ Νίκολσον (1849-1928), μαζί με τη σύζυγό του πήγαν στις υπώρειες του Λυκαβηττού για να περπατήσουν και να θαυμάσουν τη θέα της πόλης. Ο Νίκολσον δεν ήταν ένας τυχαίος διπλωμάτης, αλλά μέλος της βρετανικής ελίτ, γυναικάδελφος του λόρδου Ντάφεριν, πρεσβευτή τής αυτού μεγαλειότητας στην Κωνσταντινούπολη. Εκείνη την περίοδο ο Δήμος Αθηναίων είχε προβεί σε εκτεταμένη πευκοφύτευση του Λυκαβηττού και απαγόρευε τη διέλευση σε ορισμένα σημεία του λόφου. Τη φύλαξη του Λυκαβηττού είχε αναλάβει η Χωροφυλακή.

Την ημέρα εκείνη, υπηρεσία εκτελούσε ένας αψίκορος χωροφύλακας (και διανοητικά ανισόρροπος, σύμφωνα με κάποιες πηγές), ονόματι Λουκάς Καλπούζος. Μόλις είδε το διπλωματικό ζεύγος να κινείται κοντά στην απαγορευμένη ζώνη, το διέταξε να σταματήσει με σκαιό τρόπο. Όταν ο Νίκολσον του ανακοίνωσε την ιδιότητά του, το όργανο της τάξης τον τράβηξε από το μανίκι και τον χτύπησε στον ώμο με ένα μπαστούνι.

 Αιόλου 1892

Το επεισόδιο αυτό προκάλεσε την έντονη διαμαρτυρία της βρετανικής πρεσβείας. Ο Νίκολσον, παρακάμπτοντας το πρωτόκολλο, επισκέφθηκε τον πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη στο γραφείο του και απαίτησε την απόλυση του Καλπούζου. Ο Τρικούπης, αφού εξέφρασε τη λύπη του για το περιστατικό, έκανε δεκτό το αίτημά του και έδωσε εντολή να εκδοθεί ημερήσια διαταγή για την απόλυση του Καλπούζου, η οποία θα διαβαζόταν σε συγκέντρωση του προσωπικού της Χωροφυλακής και στη συνέχεια θα δημοσιευόταν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Προς στιγμήν, το επεισόδιο φαινόταν ότι έβαινε προς εκτόνωση, αφού ο Νίκολσον με την απόλυση του χωροφύλακα θεωρούσε τον εαυτό του δικαιωμένο. Όμως, όταν διάβασε την ημερησία διαταγή εξεμάνη, αφού σε αυτήν αναφέρονταν και οι δικές του ευθύνες για το επεισόδιο του Λυκαβηττού. Με την παρότρυνση Γερμανών διπλωματών απαίτησε δημόσια συγγνώμη από το Σώμα της Χωροφυλακής. Και αυτή η απαίτησή του έγινε δεκτή από τον αγγλόφιλο Τρικούπη. Έτσι, στις 11 π.μ. της 7ης Ιανουαρίου, δύναμη από εκατό άνδρες της Χωροφυλακής Αθηνών παρατάχθηκε στην Πλατεία Συντάγματος και παρουσίασε όπλα στον Βρετανό πρόξενο Μέρλιν, ενώ η μπάντα παιάνιζε τον εθνικό ύμνο της Μεγάλης Βρετανίας «God Save The Queen».

O δημόσιος εξευτελισμός της Ελλάδας προκάλεσε τη λαϊκή οργή και όξυνε τις επιθέσεις της Δηλιγιαννικής αντιπολίτευσης. Το επεισόδιο Νίκολσον επίσπευσε την πτώση της κυβέρνησης Τρικούπη, που έτσι κι αλλιώς βρισκόταν με την πλάτη στον τοίχο, εξαιτίας της φορομπηχτικής πολιτικής της.

 Αλιευθέν από εδώ

Αναδημοσιεύσεις της Μυθαγωγίας.

Γανυμήδης και Υδροχόος, αποσυμβολισμός

Η μυθολογία είναι μια ανώτατου επιπέδου επιστημονική καταγραφή, που περιέχει μεν όλους τους κόσμους, αλλά το συνειδησιακό της επίκεντρο είναι ο κόσμος της ψυχής και ο θείος κόσμος. Γι' αυτό πρέπει όταν την προσεγγίζουμε και την μελετάμε, να προσπαθούμε με όσες δυνάμεις διαθέτουμε, να ανάγουμε, να ερμηνεύουμε και να κατανοούμε τα γεγονότα που καταγράφονται επί του θεϊκού επιπέδου. . Αυτό σημαίνει πρώτα ότι πρέπει να έχουμε αντιληφθεί την ύπαρξη αυτού του θείου κόσμου και να έχουμε έστω μία ελάχιστη αντίληψη του τι είναι, ή «προς τα που βρίσκεται». Διότι αν επιχειρήσουμε να μεταγλωττίσουμε την μυθολογία σε όρους της κατώτερης θνητής ζωής της προσωπικότητας των ανθρώπων, θα καταλήξουμε σε μία διαστροφική υποβάθμιση της, όπως συνήθως είναι ο κατώτερος κόσμος της προσωπικότητας των ανθρώπων. Ένα παράδειγμα τέτοιο είναι ο μύθος του Γανυμήδη. Δεν θα χρειαστεί νομίζω να κάνουμε μια ογκώδη αναφορά. Η κατανόηση της Θείας Μηχανικής που ενυπάρχει στην Ελληνική γλώσσα και περιέχεται στα ονόματα των πραγμάτων θα είναι αρκετή να μας βοηθήσει να αντιληφθούμε το θέμα αυτό..   . Το όνομα <Γανυμήδης> προέρχεται από την σύνθεση παραγώγων των ρημάτων «γάνυμαι» και «μήδομαι». Το <γάνυμαι> σημαίνει λαμπρύνω, είμαι χαρούμενος, ευτυχισμένος από καρδιάς. Το <μήδομαι> σημαίνει σχεδιάζω, έχω κατά νου, είμαι ευσυνείδητος, επιλύω (κάποιο πρόβλημα), αλλά και μηχανεύομαι, εφευρίσκω, δρω δεξιοτεχνικά, κλπ. Το ρήμα <μήδομαι> κατά συνέπεια αναφέρεται σε λειτουργίες της νόησης, ενώ το <γάνυμαι> αναφέρεται στην συνειδησιακή λειτουργία της καρδιάς. Ο Γανυμήδης λοιπόν, είναι αυτός που έχει συνθέσει τον νου με την καρδιά του και αυτό δεν έχει προσεχθεί καθόλου και δεν έχει γίνει κατανοητό από την μεγάλη πλειοψηφία των μελετητών της μυθολογίας μας. Βέβαια είναι ένας ωραιότατος νέος αυτός που έχει ενώσει την καρδιά με τον νου, όπως αναφέρεται για τον Γανυμήδη και μπορεί νομίζω να το φανταστεί τουλάχιστον αυτό το πολύ επιθυμητό επίπεδο συνείδησης, όποιος ασχολείται έστω λίγο με την εσωτερική αναζήτηση.  . Ο Γανυμήδης κατά συνέπεια είναι ένας που ζει και δρα στον κόσμο μέσα έχοντας χαρά στην καρδιά, με δημιουργικότητα και δεξιοτεχνία. Αυτό είναι δε, αυτό που κάνει τους θεούς να «μεθούν». Αυτό ευφραίνει του θεούς και είναι το κρασί των θεών. Γιατί βέβαια τα όντα του θεϊκού κόσμου δεν έχουν ανάγκη του κρασιού με την έννοια που εμείς του δίνουμε. Οι θεοί ευφραίνονται με την χαρούμενη, αφυπνισμένη συνείδηση που συνδιαλέγεται με τον κόσμο με δημιουργικό και εφευρετικό τρόπο. Ευφραίνονται με τα όντα που ζουν με σύνθεση καρδιάς και νόησης.   . Το ύδωρ της Γνώσης που ξεδιψάει τις ψυχές φέρνει μέθη. Η ψυχή την στιγμή της απόκτησης της πραγματικής γνώσης μεθάει την ουράνια μέθη. Το <κρασί> είναι από το <κράμα> και αφ’ ενός αναφέρεται στο βιωματικό ενεργειακό αποτέλεσμα - το κράμα - καρδιάς και νου και αφ’ ετέρου στο κράμα του ίδιου του αποτελέσματος του βιώματος μιας οντότητας που έχει σε σύνθεση την καρδιά με τον νου του. Αυτή η κατάσταση λειτουργεί ως Υδροχόος ή Οινοχόος (αφού το ύδωρ της γνώσης είναι μεθυστικό) τόσο για τους ανθρώπους, όσο και για τους θεούς. Όλοι είναι ευτυχείς με αυτή την κατάσταση. Από την μία οι άνθρωποι ευφραίνονται με την υπηρεσία του Υδροχόου, μα από την άλλη ευφραίνονται και οι θεοί. Με αυτή την κατάσταση είναι ερωτευμένος ο Ζευς και είναι τουλάχιστον γελοίες οι οποιεσδήποτε διαστροφικές και επί του θνητού επιπέδου προσπάθειες ερμηνείας.   . Το σύμβολο του Υδροχόου ( ♒ ) αποτελείται από δύο κυματιστές γραμμές. Υπάρχει σε αυτό το σύμβολο μία διττότητα που βέβαια εικονίζει την διττότητα που υπάρχει στο ζώδιο αυτό. Μετά από όσα αγγίξαμε με την σύντομη μελέτη του Γανυμήδη, προστίθεται κάτι ακόμα στην κατανόηση του φαινομένου αυτού. Οι δύο γραμμές είναι δύο ρεύματα ενέργειας και ο κυματισμός τους δείχνει ότι είναι σε κίνηση. Τα δύο αυτά ρεύματα είναι το ρεύμα της καρδιάς και το ρεύμα του νου, που υποδεικνύει ότι η μαθητεία στον Υδροχόο είναι το να συνεργάζονται σε μία κοινή πορεία-κατεύθυνση. Από μία άλλη οπτική αυτό συνδέεται με την στάση ζωής του Υδροχόου, που είναι το να συνδέει το εσωτερικό του ρεύμα που περιέχεται και εκφράζεται από τον αντίποδα του τον αστερισμό του Λέοντα, με το ρεύμα του έξω από αυτόν, που είναι η κοινωνία όλων των όντων. Οι πολικότητες των ζωδίων είναι ένα μεγάλο και ενδιαφέρον θέμα, αλλά θα φύγουμε από το θέμα μας αν ασχοληθούμε με αυτό τώρα.  . Απόσπασμα από σχετική αναφορά από  εδώ