Πέμπτη, 4 Απριλίου 2019

Τὰ ξουρισμένα μουστάκια, καὶ τα καινούργια ήθη στὸ Ρωμαίϊκο.



                   Πανουργις (Δημήτριος Ξηρός, 1767-1834, πλαρ­χηγς παρ­χίας μ­φίσ­σης).

Οταν ήρθε Καποδίστριας, ποφάσισε κι’ γέρο-Πανουρις, Κλεφταρματωλς τν Σαλώνων, ν κατεβ π το Παρνασο τ κάρκαρα κα ν πά ν παρουσιαστ στν Κυβερνήτη. φτασε λοιπν στν Αγινα, μ μ τν πρώτη ματι πορριξε γύρω του, δν το χαμαρέσανε τ πράματα. Εδε κοντ στν Κυβερνήτη κάτι φραγκοντυμένους, πο δν τος φτάνανε τ φράγκικα φορέματα, μ εχανε ξουρίσει κα γένεια κα μουστάκια, κα ταν τσι σν ξεροκολόκυθα γυαλιστερ τ μοτρα τους:

Τί μ’σοδες (μορες) εν’ ατές; επε στ γέρο-Δυοβουνιώτη, πο εχε ρθει κι’ ατς συντροφιά του στν Αγινα.

Δ
ν τος βλέπεις; Τσ’ φερε ο Κυβερνήτ’ς ν μς φουτίσουν.

— Γι’ α
τ εν’ τσ’ τ μοτρα τ’ς; Γένουντ’ τσ’ πλει διαβασμένοι, μαθές; Τότε θέλω κ’ γ ν τ ξουρίσω ν γίνου σουφς κ’ γώ…

— Κα
δν τ ξουρίζεις; δ παρακάτ’ εν’ ο χαμζς (κουρέας). Μ δν κουτς. Πς θ γυρί’ης, μαρε, στο χουριό;

— Πλερώνεις
σ τ ξουριστ’κά;

— Πλερώνου… μ
δ θ’ ποκουτί’ς τέτοιου πρμα..

— Βάν’ς κα
τ βιουλι μαζί;

— Τί τ
θέλ’ς τ βιουλιά;

τσ’, θέλου ν γίν το πράμα πανηγύρ’.

ς εναι κ’ τσ’.

Δυοβουνιώτης κόμα δν εχε καταλάβει καλ τί λογς ξύρισμα θελε γέρο-σύντροφός του. Ξέχανε τ παλιά του τ καμώματα• νθρωπος το δρυμο, κλαρίτης, ξερε ν λέ τ πράματα κα ν τ κάν πέρα κα πέρα ξέσκεπα.
Μπαίνουνε στ
ν κουρέα, κα νά, ρχονται τ βιολιά, κι’ ρχίζουν τ παιγνίδι, κ’ τοιμάζει κουρέας τ ξουράφια του. Κάνει μως ν βάλ χέρι στο γέρο-στρατηγο τ μοτρα, κι’ ατός,

— Τράβα το
χέρ’ σ’ πο κε! το λέει.

Πετάει πέρα τ
φουστανέλλα κα μένει πως τν καμε μαννούλα του π τ μέση κα κάτου… Κι’ ρχίζει κουρέας, θέλοντας μ θέλοντας, κα το τ ξουρίζει… Κα παίζουν τ βιολιά… Κι κόσμος λο κα μαζεύεται…

— Α
, τώρα μοιάζ’νε μ μοτρα φράγκικα! επε γέρος φο τελείωσε τ ξύρισμα.
Κι’
λα ατ τκαμε, γι ν σατυρίσ τ ξουρισμένα μοτρα κα μουστάκια, πο εχανε κοπιάσει π’ τ Φραγκι ν φέρουνε καινούργια φτα στ Ρωμαίϊκο.

Δη­μη­τρα­κά­κης, Δη­μή­τριος. Γεν­νή­θη­κε στ Κα­στρ τέ­ως Δή­μου Κα­στο­ρεί­ου τς Λα­κε­δαί­μο­νος τ 1823, πέ­θα­νε ­γα­μος στς 23 Α­γού­στου το 1888 κα τά­φη­κε στ Βυ­ζαν­τι­ν Να­ το ­γί­ου Γε­ωρ­γί­ου στ Κα­στρί. ­ταν γις το ­πλαρ­χη­γο τς ­πα­νά­στα­σης το 1821 Γε­ωρ­γί­ου Δη­μη­τρα­κά­κη κα γ­γο­νς το ­θνο­μάρ­τυ­ρα τς ­ρω­ϊ­κς ­πα­νά­στα­σης «το ρ­λφ» Γι­αν­νά­κη Δη­μη­τρα­κά­κη. ­βγα­λε τ λ­λη­νι­κ Σχο­λε­ο στ Μι­στρ, τ Γυ­μνά­σιο στ Ναύ­πλιο, κα τ Νο­μι­κ Σχο­λ στ Πα­νε­πι­στή­μιο ­θη­νν. Δι­α­κρί­θη­κε ς δη­μό­σιος ν­δρας κα ­πη­ρέ­τη­σε σ ση­μαν­τι­κς δι­οι­κη­τι­κς θέ­σεις μ ­πι­τυ­χί­α. Τ χρό­νια της Κω­λετ­τι­κς κυ­βέρ­νη­σης (1845-1847) ­ταν ­δι­αί­τε­ρος γραμ­μα­τέ­ας το Σπαρ­τιά­τη πο­λι­τι­κο Νι­κο­λά­ου Κορ­φι­ω­τά­κη πο δο­λο­φο­νή­θη­κε ­ταν ­ταν ­πουρ­γς τν ­σω­τε­ρι­κν ­π το­πι­κος ν­τι­πά­λους του τν Α­γου­στο το 1850. Με­τ τ δο­λο­φο­νί­α το Κορ­φι­ω­τά­κη Δ. Δη­μη­τρα­κά­κης ­κτέ­θη­κε στς ­κλο­γς τ 1859 κα ­κλέ­χτη­κε βου­λευ­τς Λα­κε­δαί­μο­νος. ­πα­νε­κλέ­χτη­κε τ 1868, τ 1879, τ 1880-1882 κα τ 1885. Ση­μαν­τι­κ προ­σφο­ρά του ­πο­τε­λον τ ­πο­μνη­μο­νεύ­μα­τά του πο ­χι μό­νο φω­τί­ζουν πολ­λς σκο­τει­νς σε­λί­δες τς ­στο­ρί­ας μας λ­λ κα σκι­α­γρα­φον μιν ­λό­κλη­ρη ­πο­χή. Πη­γή: http://www.elladatv.gr/


Πηγή: Γιάννη Βλαχογιάννη, στορικ νθολογία, Πατριωτικ χορηγία μ. Α. Μπενάκη ες τιμν τς κατονταετηρίδος τς λληνικς παναστάσεως, θναι, 1927 [π Δ. Γ. Δημητρακάκη νέκδοτα πομνημονεύματα].

 Επιλογές, επεξεργασία, επιμέλεια δημοσιεύσεων/αναδημοσιεύσεων Πλωτίνος


 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου